سرگشته سکوت

امان از این پنج شنبه هایی که می آید و من دور از تو در کوره راه هایم به دنبال روز خوبی که گفته بودی می آید میگردم. کجایی ببینی پس از تو امید روز خوب هم نیست، خیالها مرا اسیر کردند امیدها پا پس میکشند عشق اینجا تنهاست و من تنها تر از عشق... ...

من صورتگر خوبی نبودم رنگ و ریا نمی دانستم، تو به من رنگ ها را آموختی... سفید یعنی تو... سیاه یعنی من... و مابقی یعنی دنبای پوشالی زرق و برق ها... و من انقدر تو را کشیدم، تا سیاهی ام در تو گم شد... حال تو مرا بکش، صورتگر من!!!... ...