صورتگر

من صورتگر خوبی نبودم

رنگ و ریا نمی دانستم،

تو به من رنگ ها را آموختی...

سفید یعنی تو...

سیاه یعنی من...

و مابقی یعنی دنبای پوشالی زرق و برق ها...

و من انقدر تو را کشیدم،

تا سیاهی ام در تو گم شد...

حال تو مرا بکش،

صورتگر من!!!...

<<فرزانه رضائی>>

سرگشته سکوت...